به گزارش بازار 361؛ سکوت فرابورس در برابر انتقادها درباره مقررات من درآوردی حجم مبنای بازار پایه، بیش از آنکه بیانگر واکنشی در مقابل ارایه یک توضیح قانعکننده برای فعالان بازار باشد، یادآور مصوبهای است که موضوعیت خود را در دوره مدیریت شیرازی در فرابورس از دست داده است.
استناد به تصمیم هیئتمدیره، نظرخواهی چند هفتهای و کمپین خبری، شاید در زمانی که کل بازار با سازوکار حجم مبنا اداره میشد قابل دفاع بود، اما حالا که حجم مبنا از بازار سهام کنار رفته، اصرار بر حفظ نسخه «پویا» در بازار پایه بیشتر شبیه پافشاری بر یک محدودیت بیاثر و فرساینده است تا دفاع از نظم بازار.
مسئله اصلی دقیقاًهمینجاست؛ تصمیمی که در زمان خود میتوانست یک گام اصلاحی باشد، حالا به مانعی برای نقدشوندگی و جذابیت بازار پایه تبدیل شده است.
فعالان بازار میگویند وقتی ریسک این بازار از ابتدا به رسمیت شناخته شده و معاملهگران نیز با امضای بیانیه ریسک وارد آن میشوند، دیگر توجیهی ندارد که با ابزارهایی از جنس گذشته، سرعت و کارایی معاملات در این بازار محدود شود.
نمونههایی که در روزهای اخیر از برخی نمادها مطرح شده نیز همین انتقاد را تقویت کرده است؛ اینکه دامنه اثر این محدودیتها عملاً مانع تحرک طبیعی قیمت و کاهش جذابیت معاملات شده است.
آنچه در این میان بیش از همه محل سؤال است، شکاف میان شرایط امروز بازار و نگاه مدیریتی فرابورس در عهد شیرازی است.
اگر ساختار کلی بازار تغییر کرده، سیاستگذار هم باید متناسب با آن تصمیم بگیرد، نه اینکه به مصوبه دیروز برای حل مسئله امروز پناه ببرد. دفاع از یک ابزار منسوخ با ارجاع به فرآیند تصویب آن، پاسخ به نقد فعلی نیست. مطالبه فعالان بازار روشن است: همانطور که حجم مبنا از سایر بخشهای بازار کنار گذاشته شده، بازار پایه هم باید از این قید رها شود.
ادامه این وضعیت، نه نشانه احتیاط، که نشانه تعلل در اصلاح یک تصمیم تاریخمصرفگذشته است.
